Eenoudervakantie naar Argeles sur Mer in Frankrijk

Dat had ik eerder moeten doen...
Een beetje gespannen wacht ik op de bus die ons straks vanuit Utrecht naar onze vakantiebestemming Argelès sur Mer gaat brengen. Gespannen, omdat het de eerste keer is dat ik met een eenoudervakantie mee ga. Nick en Tessa hebben er heel veel zin in, ik ben iemand die graag op zichzelf is. Je bent toch een week uit en thuis met een hele groep. We zitten amper een half uur in de bus als ik het gevoel heb dat het wel goed zit. We hebben leuke reisgenoten, Nick en Tes hebben hun eerste vriendjes en vriendinnetjes al gevonden. Onderweg heb ik ook alle tijd om kennis te maken met m'n reisgenoten, totdat we indommelen...

Slapen in een bus, het blijft een hele kunst. We worden pas wakker als de bus 's morgens vroeg dwars door Frankrijk rijdt. De zon schijnt, hier komen we voor! Anderhalf uur later zijn we er. Eerste indruk: wat is het al warm! En de tweede: dit is een leuke camping, hier gaan we het zeker naar onze zin krijgen. Spieren losschudden, koffers en tassen pakken en dan onder begeleiding van Ruud naar onze tent. Ik heb nog nooit gekampeerd, maar met 'kamperen' heeft dit niets te maken. Dit zijn heel luxe tenten! De kinderen gooien hun spullen neer en willen maar één ding: meteen even naar het strand, want camping Le Roussillonnais ligt aan ze zee. Ik wil eigenlijk ook wel even m'n benen strekken. Hup, zwemkleren aan en even een duik nemen! Het grote genieten is begonnen.

En eerlijk gezegd is het zo de hele vakantie gebleven, hier aan de voet van de Pyreneeën. 'Dat hadden we veel eerder moeten doen, een eenoudervakantie', zal ik bij thuiskomst tegen iedereen zeggen die vraagt hoe het was. Onze vakantie was ideaal. We hebben zóveel gedaan, de kinderen - en ik - genoten van alles. Simpele dingen, zoals 's morgens vroeg stokbrood halen bij Pierrot. Maar ook de leuke activiteiten van het Estivant team. Niets was hen te veel om het de kinderen naar de zin te maken. Anne, Lotte, Robin en alle anderen: hartstikke bedankt. Nick heeft het nóg over de pyjamaparty op het strand. En zo waren er elke dag nog veel meer leuke dingen. De zeskamp, de 'rare mannetjes' zoals Tessa de spelers van het kindertheater noemde, de bonte avond aan het eind. Het was super. En het enige waar ik spijt van had achteraf, gaan we volgend jaar goed maken: niet één week boeken, maar twee...

Charlotte